زندگی جاریست در ساحل امید

زندگی جاریست در ساحل امید

گفت‌وگو با مدیر مؤسسه ‌ای که هزار عضو دارای معلولیت دارد

زندگی جاریست در ساحل امید

 

آقای رضا افراسیابی خبرنگار همشهری محله، با آقای شهرام مبصر مدیر عامل موسسه پیام‌آوران ساحل امید گفتگویی داشته اند که متن آن را در همشهری محله چهارشنبه ۷ مردادماه ۱۳۹۴ می‌خوانید. با سپاس فراوان از سرکار خانم باقرپور دبیر محترم و آقای افراسیابی خبرنگار محترم همشهری محله منطقه ۲ تهران و همکارانشان در مجموعه همشهری محله منطقه ۲ تهران

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
ساختمان مؤسسه، انتهای بوستان شاهین، داخل یکی از کوچه‌های فرعی خیابان ستارخان قرار دارد. ساختمانی به ظاهر کوچک که زیر سقف آن دل‌هایی بزرگ با اراده‌هایی توانا دور هم جمع می‌شوند تا جمله معروف «خواستن توانستن است» را تداعی کنند…

ساختمان مؤسسه، انتهای بوستان شاهین، داخل یکی از کوچه‌های فرعی خیابان ستارخان قرار دارد. ساختمانی به ظاهر کوچک که زیر سقف آن دل‌هایی بزرگ با اراده‌هایی توانا دور هم جمع می‌شوند تا جمله معروف «خواستن توانستن است» را تداعی کنند. وارد ساختمان که می‌شوی از محصولات فرهنگی و تزیینی تا شال و روسری و… برای فروش در قفسه‌های شیشه‌ای خودنمایی می‌کند. همه وسایل توسط معلولان توانمند همین مکان ساخته شده است. محصولات آنقدر زیباست که به سختی می‌توان از آن گذشت و چیزی نخرید. بر در و دیوار مؤسسه می‌توان عکس‌های برنامه‌های گوناگون اجرا شده را دید؛ تصاویر زیبایی که در همه آنها معلولان خنده به لب دارند. همه اینها توصیف ساختمان مؤسسه پیام‌آوران ساحل امید است. مکانی که عده زیادی از معلولان هم‌محله‌ای را تحت پوشش قرار داده و ‌بانی آن فردی است که روزی خود سالم بوده اما دست تقدیر باعث شده که عضوی از معلولان باشد و اکنون در خدمت این گروه از جامعه. به همین بهانه با «شهرام مبصر» مدیر و ‌بانی شکل‌گیری مؤسسه گفت‌وگو کردیم.

  •  آیا واقعیت دارد که شما روزگاری سالم بوده و معلولیت‌تان بهانه‌ای شد تا مؤسسه‌ای به نام ساحل امید شکل بگیرد؟

بله. تا۱۹ سالگی در دزفول زندگی خوبی داشتم. می‌خواستم در رشته برق درس بخوانم، ورزش می‌کردم و کلی نقشه برای آینده‌ام داشتم. اما سانحه‌ای باعث شد تا مسیر زندگی‌ام تغییر کند، چون دچار معلولیت نخاعی شدم. پس از آن حسابی ناامید بودم و هیچ انگیزه‌ای برای ادامه زندگی نداشتم. دیگر هیچ نشانی از آن جوان هدفمند و سرحال در من دیده نمی‌شد. تقریباً ۵ سالی به همین شکل گذشت. البته در این مدت ۱۷ بار تحت عمل جراحی قرار گرفتم. برای همین به همراه خانواده‌ام مجبور شدیم از دزفول به تهران نقل مکان کنیم و در محله ستارخان خانه گرفتیم. آن دوران خانواده‌ام برای اینکه حال روحی‌ام بهتر شود، خیلی تلاش کردند اما بی‌نتیجه بود. تا اینکه یک روز اتفاقی با یکی از همسایه‌ها که با ۲ عصا راه می‌رفت، آشنا شدم. از طرفی جانباز بزرگواری در بیمارستان سر راهم قرار گرفت. دوستی با آنها باعث شد به خودم بیایم. وقتی دوباره زندگی عادی را از سر گرفتم و برای ساختن آینده‌ام آستین بالا زدم، با مؤسسه‌های مختلف مانند رعد و باور آشنا و سپس مشغول به کار شدم. در واقع خدمت به معلولان یکی از دغدغه‌های اصلی زندگی‌ام شد. اما در این میان دنبال سبک و سیاق تازه‌ای برای خدمت به معلولان بودم و می‌خواستم طرح تازه‌ای داشته باشم. با بررسی‌هایم متوجه شدم که در این محل هیچ مؤسسه‌ای برای بهینه‌سازی اوقات فراغت و تفریح سالم معلولان فعالیت نمی‌کند. پس به پیشنهاد همسرم مؤسسه و این تشکل غیر‌دولتی را راه‌اندازی کردیم و تلاش‌هایمان با سختی‌های فراوان در سال ۱۳۹۱ نتیجه داد.

  •  حالا در این مکان چه خدماتی به معلولان ارائه می‌شود که متفاوت با مکان‌هایی مانند رعد و… است؟

یکی از برنامه‌های همیشگی سفرهای دسته‌جمعی برای معلولان و افراد غیرمعلول به مناطق تفریحی و زیارتی است. در این سفرها از مناطق گردشگر‌پذیر پایتخت مثل برج میلاد تا نقاطی در شهرهای دیگر مثل قم و جمکران دیدن می‌کنیم. البته بیش از ۳۰ شهروند هم همیشگی در سفرها ما را همراهی می‌کنند که وجودشان مایه دلگرمی است.

  •  جالب است. سفرهای تفریحی برای معلولان؟

بله. البته بیشتر سفرها کاملاً خانوادگی است و حتی چند نفر از معلولان در این سفرها با هم آشنا شده و ازدواج کرده‌اند. علاوه بر این کلاس‌های آموزشی در رشته‌های موسیقی، صنایع‌دستی و خدمات روان‌شناسی هم در ساختمان مؤسسه برگزار می‌کنیم. این کلاس‌ها برای افراد غیرمعلول هم قابل استفاده است اما برای معلولان تخفیف ویژه دارد. همچنین در بازارچه‌های خیریه محصولات ساخته شده توسط معلولان مؤسسه را به نمایش می‌گذاریم که معمولاً با استقبال مواجه می‌شود. علاوه بر بازارچه‌های مناسبتی در ورودی ساختمان هم بازارچه‌ای را قرار داده‌ایم که اهالی می‌توانند برای خرید به اینجا بیایند.

  •  به ازدواج معلولان اشاره کردید. در این‌باره بیشتر توضیح می‌دهید؟

فضای خانوادگی و روابط سالم میان معلولان در سفرها برای ما بسیار ارزشمند است. به همین دلیل تا امروز ۲ پسر معلول مؤسسه ما با ۲ دختر معلول ازدواج کرده‌اند و خوشبختانه زندگی آرام و خوبی دارند. از همه مهم‌تر اینکه مراسم ازدواجشان بسیار ساده برگزار شد. البته از همان ابتدای علاقه‌مندی پسرها در جریان ماجرا بودم و کمک می‌کردم که در نهایت به مراد دلشان برسند. به جرئت می‌توانم بگویم که در شب مراسم ازدواج معلولان بیشتر از همه خوشحال بودم. برای اینکه فکر می‌کردم به هدف روز ابتدایی‌ام نزدیک شده‌ام. امیدوارم در آینده باز هم شاهد این اتفاق مبارک میان دیگر اعضای مؤسسه باشم.

  •  اهالی محله ستارخان و محله‌های اطراف ارتباط‌شان با مؤسسه چطور است؟

اهالی نسبت به مؤسسه ما و محصولات معلولان لطف دارند. گاهی محصولات تعدادی از معلولان آنقدر مورد توجه قرار می‌گیرد که خیلی زود به فروش می‌رسد. البته در این میان از شهروندان می‌خواهم درخواست کنم به جای خرید محصولات خارجی از تولیدات معلولانی که می‌خواهند روی پای خودشان بایستند، خرید کنند تا به این شکل از آنها هم حمایت شود. بدون‌ تردید این اتفاق نقش مهمی در خود باوری و استقلال مالی معلولان دارد.

  •  هنوز هم در خیابان ستارخان سکونت دارید؟

بله، بعد از ازدواج ساکن محله تهران ویلا شده‌ام.

  •  با توجه به شناختی که از منطقه دارید شرایط زندگی در منطقه ۲ برای یک معلول مناسب است؟

نسبت به گذشته بهتر شده است. چراکه به یاد دارم چند سال پیش به همراه همسرم برای خرید به بازار میوه و‌تره‌بار رفته بودیم که متوجه میله‌های مقابل رمپ مخصوص عبور معلولان شدم. آن روز همسرم به تنهایی برای خرید رفت و من در مدت زمان انتظار، از میله‌های مقابل رمپ عکس گرفتم. همان عکس‌ها را پیش شهردار منطقه بردم و گله‌هایمان را به گوشش رساندم. شهردار منطقه برخورد خوبی با من داشت و قول رفع مشکلات را داد اما نیاز به همکاری معلولان داشت. برای همین از دوستان معلول خواستم برای بهبود وضعیت از هر مکان نامناسب برای‌ تردد در گوشه و کنار منطقه عکس بگیرند. پس از چند ماه عکاسی طرح به پایان رسید و اوضاع کمی بهتر شد. در واقع در جریان طرح بیش از ۱۲۰ علامت راهنمایی و رانندگی مخصوص رفت و آمد معلولان در منطقه نصب شد. با این همه امروز هنوز با منطقه‌ای ایده‌آل برای زندگی معلولان فاصله داریم و امیدوارم با همکاری بیشتر مسئولان وضعیت بهتری داشته باشیم.

  •  ساختمان مؤسسه داخل بوستان قرار دارد و این می‌تواند موقعیت مناسبی برای برگزاری برنامه‌های گوناگون باشد. تا به حال از این موقعیت استفاده کرده‌اید؟

عقیل نجاری یکی از اعضاء موسسه ساحل امید

کمتر از یک سال است که این مکان را برای دفتر مؤسسه به ما داده‌اند. قبل آن همه کارها در خانه انجام می‌شد. به جرئت می‌توانم بگویم که در این مدت حضور اهالی در این بوستان بیشتر شده و شور و نشاط بیشتری در آن دیده می‌شود. همیشه در مناسبت‌های ملی و مذهبی برای اجرای برنامه‌های مختلف نخستین گزینه ما همین بوستان است. در ماه محرم گذشته هم به همت چند معلول خیر در ورودی بوستان هیئت عزاداری داشتیم که خدا را شکر عزاداری آبرومندی شد.

آموزشی برای کارآفرینی
در مؤسسه ساحل امید برای علاقه‌مندان حتی افراد سالم کلاس‌های آموزشی متنوعی مانند صنایع‌دستی(غزال‌تراشی با چوب، سوخته‌نگاری روی چوب، معرق، خراش روی فلز، پتینه، نقاشی روی شیشه، طراحی، تابلوهای سه بعدی، تکنیک نقاشی، خط در نقاشی و …)، موسیقی(دف، تنبک، تار، سه تار، گیتار و …)، عروسک‌سازی با پولیش و خمیر گل چینی، صنایع‌دستی سفال (مجسمه‌سازی با دست) برگزار می‌شود. علاقه‌مندان به شرکت در این دوره‌ها می‌توانند با دفتر مؤسسه ساحل امید به شماره ۴۴۲۱۷۷۸۰تماس بگیرند.

سوارکاری معلولان
خبر خوب اینکه امکان سوارکاری برای معلولان هم فراهم شد. چراکه مؤسسه ساحل امید تفاهمنامه‌ای را با فدراسیون سوارکاری منعقد کرده است که در آن معلولان با حمایت‌های ویژه اسب‌سواری یاد می‌گیرند. البته مؤسسه در دوره‌های زمانی مختلف برای اعضا مسابقه‌های ورزشی برگزار می‌کند.

همیارانی از جنس مردم
شهروندان عادی هم می‌توانند به عضویت گروه «‌همیاران ساحل امید» درآیند. این گروه از افرادی تشکیل شده که علاوه بر آگاهی از اهداف مؤسسه و قبول آنها، با اختصاص بخشی از اوقات فراغت خود، برای تحقق اهداف و انسجام بخشیدن هرچه بیشتر به فعالیت‌ها و برنامه‌های داوطلبانه با مؤسسه همکاری می‌کنند. تاکنون ده‌ها نفر از پزشکان، تا مهندسان و استادان دانشگاه به عضویت این گروه درآمده‌اند.

روش‌های اجرایی اهداف
برگزاری تورها، اردوها، مسابقات مذهبی، تفریحی، آموزشی و ورزشی در سراسر کشور.
برگزاری همایش‌ها و جشنواره‌های ورزشی‌ـ فرهنگی و مراسم‌های مذهبی.
برگزاری نمایشگاه‌ها و بازارچه‌های توانمندی معلولان با هدف نمایش و فروش محصولات دائمی و موقت در سراسر کشور.
برگزاری کلاس‌ها و کارگاه‌های مختلف گردشگری، آموزشی، فرهنگی و ورزشی.

با اعضای مؤسسه

  همه چیز خوب است
«لیلا غفاری» ۴۳ سال دارد. او از معلولانی است که از نخستین روزهای شکل‌گیری مؤسسه پای ثابت برنامه‌ها بوده است. غفاری به دلیل اشتباه پزشک در تزریق واکسن فلج اطفال در یک سالگی به ضایعه نخاعی مبتلا شده و سال‌هاست که با عصا راه می‌رود. او که به واسطه یکی از دوستانش با مؤسسه آشنا شده می‌گوید: «در برنامه‌های اینجا دوستان خوبی پیدا کرده‌ام که وضعیتی649229.jpg شبیه من دارند و به همین دلیل حرف یکدیگر را بهتر می‌فهمیم. سفرهای یک روزه اینجا آنقدر محیط دوستانه و روابط دوستانه است که دوست ندارم روز به پایان برسد. بارها پیش آمده که از نظر روحی شرایط خوبی نداشتم اما حضور در برنامه‌ها و میان دوستان معلول حسابی حالم را خوب کرد. کلاس‌های آموزشی مؤسسه هم شرایط خوبی برای معلولان دارد و برای همین چند وقتی است مشغول یادگیری غزال‌تراشی شده‌ام.»

 

 

 

محلی برای درک معلول
«عقیل نجاری» یکی دیگر از معلولان فعال مؤسسه است که ۶۱ سال دارد. او در دورانی که مؤسسه ساختمانی نداشته با اینجا آشنا شده و هنوز رابطه‌اش را حفظ کرده است. نجاری علاوه بر مؤسسه ساحل امید، در ۷ انجمن حمایت از معلولان نیز عضو است. می‌گوید: «اینجا مؤسسه کاملاً مردمی است و فضای خانوادگی و سالمی دارد. از طرفی اگر معلول شرایط مساعدی برای همسفر عقیل نجاری یکی از اعضاء موسسه ساحل امیدشدن با گروه را نداشته باشد هر کار که لازم باشد انجام می‌دهند تا کسی از قافله جا نماند. چون مدیر مؤسسه خود معلولیت دارد نیازهای ما را به خوبی درک می‌کند و این امتیاز بزرگ و ارزشمندی است. به‌طور مثال برای سفرها از ون مناسب برای ویلچرنشینان استفاده می‌شود.»

 

همراه با پیام‌آوران ساحل امید
موضوع فعالیت:
توانبخشی و اجتماعی در حوزه افراد دارای معلولیت
اهداف:
تلاش برای نهادینه کردن صنعت گردشگری معلولان در جامعه با هدف توانمندسازی و ارتقای سطح روحیه مثبت در افراد معلول و فرهنگسازی و تغییر نگرش عمومی نسبت به گردشگری این قشر از جامعه.
پیگیری حقوق شهروندی افراد معلول
ایجاد نشاط و بالا بردن اعتماد به نفس در افراد معلول
توانمندسازی معلولان و تشویق و ترغیب آنها به داشتن حضور فعال و مستمر در عرصه‌های مختلف اجتماعی و دوری از انزوا.
کمک به افراد معلول برای شناسایی توانایی‌های فردی و اجتماعی خود و تقویت آنها.
گسترش شبکه دوستی و استفاده از دانش و تجربیات یکدیگر در راستای بهبود شرایط زندگی فردی و اجتماعی.
ایجاد فرصت‌های شغلی و کارآفرینی.

۱۳۹۱
سالی بود که مؤسسه پیام‌آوران ساحل امید فعالیت رسمی خود را آغاز کرد. البته مؤسسه خصوصی و با کمک‌های مردمی اداره می‌شود و جزو سمن‌های منطقه به شمار می‌آید.

۱۰۰۰
معلول تحت پوشش مؤسسه هستند که ۵۵۰ نفر آنها را بانوان و ۴۵۰ نفر را آقایان تشکیل می‌دهند.

۳۰۰
سفر زیارتی و تفریحی تاکنون توسط مؤسسه برگزار شده است. معلولان برای سفر با وسیله نقلیه مناسب رفت و آمدشان و استفاده از امکانات تفریحی، هزینه‌ای ناچیز پرداخت می‌کنند.

 

منبع: همشهری محله

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *